Monday, August 05, 2013

வாழ்க்கை தந்த பஞ்சு

குறைந்தபட்சம் ஐந்தாண்டுகளுக்குள் ஏராளமான மாற்றம் இங்கே உருவாகிக் கொண்டே இருக்கின்றது.  பயன்படுத்திய எந்திரங்கள், உடனிருந்த மனிதர்கள், பணிபுரிந்த நிறுவனங்கள், மாறிய தொழில் நுட்பங்கள் என்று ஒவ்வொன்றும் படிப்படியாக மாறி காலவெள்ளத்தில் கரைந்து போயிருக்கும். புதிதாக சில உருவாகியிருக்கும். தப்பி பிழைத்தவர்களே வாழத் தகுந்தவர்கள். 

இந்த வலைபதிவில் திருப்பூர் குறித்து அதிகமாக எழுத அதுவே டாலர் நகரம் என்ற புத்தகமாக மாறியது. எழுதாத விசயங்கள் அதிகமாக இருந்தாலும் ஆய்த்த ஆடைகள் மற்றும் இதன் ஏற்றுமதி துறை சார்ந்த ஒவ்வொரு விசயத்தையும் பல பதிவுகளில் எழுதியுள்ளேன்.

இருபது வருடங்களாக இந்த துறையில் இருந்தாலும் இதில் உள்ள ஒவ்வொரு துறையிலும் நாம் இருந்துள்ளோம் என்பதை ஆவணப்படுத்தும் பொருட்டு எடுத்த புகைப்படங்கள்.  தொழிலும் வாழ்வும் 
நான் பிறந்த இராமநாதபுரம் மாவட்டம் சிவகங்கை மாவட்டமாக மாறிய போது கொஞ்சூண்டு வளர்ச்சி கண்டது. விரல் விட்டு எண்ணும் அளவிற்கு புதுக்கோட்டை செல்லும் வழியில்,திருப்பத்தூர் செல்லும் வழியில் குறிப்பிடத்தக்க பஞ்சாலைகள் இருந்தன. அதனை பஞ்சுமில் என்றே அழைத்தனர். ஆனால் திருப்பூர் வந்து ஆடைத்துறையில் உள்ள ஒவ்வொரு பிரிவையும் பார்த்த போது இருந்த சூழ்நிலையை இப்போதுள்ள வளர்ச்சி பெற்றுள்ள சூழ்நிலையை ஒப்பிடும் போது தலைகீழ் மாற்றங்கள்.

சின்ன நூல் கண்டா நம்மை சிறைபடுத்தும்?

நவீன எந்திரங்கள் ஏராளமான மாற்றங்களை இங்கே உருவாக்கி உள்ளது. தொடக்கத்தில் கோவையில் லஷ்மி மில் பஞ்சாலைக்குத் தேவைப்படும் எந்திரங்களை தயார் செய்து கொடுத்துக் கொண்டிருந்தது. இது தவிர விலை குறைந்த எந்திரங்களை லூதியானா தந்து கொண்டிருந்தது.

வருடக்கணக்கில் காத்திருந்த சூழ்நிலை மாறி கையில் பணம் இருந்தால் உலகில் எந்த மூலையில் உள்ள நவீன எந்திரங்களையும் இங்கே கொண்டு வந்து விடலாம் என்கிற அளவுக்கு மாறியுள்ளது.

புதிய தலைமுறையில் ஆயுதம் செய்வோம் என்ற பகுதியில் வந்த பஞ்சாலை தொழிற்சாலையின் ஒரு பகுதியும், சுயசார்புத்தன்மையை நாம் வளர்க்காமல் வளர்ந்து கொண்டிருப்பதன் மற்றொரு கோணத்தையும் இந்த காணொளி காட்டுகின்றது. 

 


ஒரு ஆய்த்த ஆடை தொழிற்சாலை எவ்வாறு இயங்குகின்றது என்பதை காட்டும் பதிவுகள்

Saturday, August 03, 2013

நடிகர் பிரகாஷ்ராஜ்

இன்று திரைப்படம் என்பது சினிமா என்ற வார்த்தையாக மாறி விட்டது. இது வெறுமனே பொழுது போக்கல்ல. உலகத் தமிழனின் அன்றாட தலையாய கடமைகளில் ஒன்று. படிக்க, பார்க்க, ரசிக்க என்ற எல்லா நிலையிலும் இது தான் முக்கியமாக மாறியுள்ளது.  

ஊடகங்களால் கட்டமைக்கப்பட்டு வெற்றிகரமாக உருவாக்கப்பட்டும் விட்டது. இதிலிருந்து தான் நல்ல கெட்ட விசயங்களையும் எடுத்துக் கொள்ளும் அளவிற்கு வளர்ந்துள்ளோம்.

படம் பார்த்தாயா? என்ற கேள்வி இன்று இந்த படத்தை இன்னமும் பார்க்கவில்லையா? என்பதாக மாறியுள்ளது.

திரை பிரபலங்களை வைத்தே வாழ்வில் வெற்றி பெறுவது எப்படி? என்று போதிக்கப்படுகின்றது. சினிமா என்பது இங்கே அரசியலுக்கு செல்லும் நுழைவாயில். இவர்களே தமிழர்களால் ஆராதிக்கப்பட வேண்டியவர்களாக இருக்கின்றார்கள். இவர்களைப் பற்றிய செய்திகள் மட்டுமே இங்கே விபரமாக எடுத்து வைக்கப்படுகின்றது. 

கிசு கிசு முதல் துணுக்கு செய்திகள் எழுதுவர்கள் வரைக்கும் உள்ள அத்தனை பேர்களுக்கும் முக்கியத்துவம் கிடைப்பதால் எளிதான வாசிப்பு கலை இன்று வளர்ந்துள்ளது. வாசிப்பு என்றால் என்ன? என்பதை அறியாமலேயே பல கோடி மக்களும் வளர்ந்துள்ளனர். சினிமாவில் லட்சம் பேர்களில் பத்து பேர்கள் ஜெயித்து வர மீதியுள்ள அத்தனை பேர்களின் வலி நிறைந்த வாழ்க்கையை குறித்து எவரும் கவலைப்படுவதில்லை.  

இருபது வருடங்கள் தங்கள் வாழ்க்கையை தொலைத்து போராடி சந்தர்ப்ப வசத்தில் ஒரு படம் இயக்கி அல்லது நடித்து அதுவும் வெற்றி பெற்று விட்டால் இருபது வருடங்கள் உழைத்து பெற்றிருக்க வேண்டிய வருமானத்தைப் போல பல ஆயிரம் மடங்கு வருமானத்தை சில வருடங்களில் பெற முடிவதால் எந்த துறையில் இருந்தாலும் இங்கே ஒவ்வொருவரின் இறுதி இலக்கும் சினிமாகவே இருக்கின்றது.  

பிரபல்யம் என்ற நிலையை அடைய தேவைப்படும் உழைப்பையும் அந்த வார்த்தைக்குப் பின்னால் உள்ள சவால்களையும், பிரபல்யம் ஆன பிறகும் உருவாகும் சங்கடங்களையும் பற்றியும் இங்கே எவரும் பேசுவதில்லை. 

இதற்கு மேலாக இன்றைய தமிழ் திரைப்படங்கள் என்பது மிகப் பெரிய வணிகம் சார்ந்த ஒரு தொழிலாக மாறியுள்ளதால் அதில் கருத்துக்களை எதிர்பார்ப்பது தவறு என்பதை இன்று பரவலாக ஒத்துக் கொள்ள தொடங்கி விட்டனர்.   இது அனைவரும் பார்க்க வேண்டிய கமர்சியல் சினிமா என்று பேட்டியில் சொல்லப்படுவதால் படம் பார்க்க செல்பவர்களும் பயமில்லாமல் செல்கின்றனர். நம் அவசியமான பொழுதுகளை தெரிந்தே திருடக் கொடுக்கின்றோம். 

மூன்று மணி நேரம் கவலைகள் மறந்து ரசித்தோமா? என்கிற மனோநிலையில் இருப்பதால் அருவாள் தான் கதாநாயகனாகவும்,துப்பாக்கி தான் வில்லனாகவும் வர படபடப்பாய் பார்த்த காட்சிகள் பத்து நிமிடங்களில் மறந்தும் போய்விடுகின்றது.படம் பார்த்தவர்களும் காதல் முதல் கலவரப்படுத்தும் நிகழ்வு வரைக்கும் தைரியமாக கற்றுக் கொண்டால் சமூகத்தில் எளிதில் அங்கீகாரம் கிடைக்கும் என்றும் நம்பத் தொடங்கி விடுகின்றனர்.

கதாநாயகனாக நடித்து வாழ்வில் தோற்றவர்களை விட வில்லனாக நடித்து தங்கள் தனிப்பட்ட வாழ்க்கையில் ஜெயித்தவர்கள் அநேகம் பேர்கள். காலஞ்சென்ற நம்பியார் முதல் இன்று பிரகாஷ்ராஜ் வரைக்கும் எத்தனையோ பேர்களை உதாரணம் காட்ட முடியும்.

நடிகர் பிரகாஷ்ராஜ் எனக்கு மிகவும் பிடித்த நடிகர்.  கன்னடம் தாய் மொழியாக இருந்தாலும் அவர் பேசும் தமிழ் ஆச்சரியப்படத்தக்க ஒன்று. ஒரு படம் வெற்றியடைந்ததும் நடிகர் முதல் சார்ந்திருக்கும் மற்ற அத்தனை பேர்களின் வாழ்க்கையிலும் உருவாகும் போலித்தன்மையை ஒப்பிடும் போது மனதில் பட்ட விசயங்களை எழுத்து, பேச்சு வடிவத்தில் சொன்னதோடு தன் சொந்த முயற்சியில் சமூகத்தில் உள்ள பிரச்சனைகளை திரைப்படமாக ஆவணப்படுத்தும் நடிகர் பிரகாஷ்ராஜ் அவர்களின் கௌரவம் படம் குறித்து நண்பன் சொன்ன போது உடனடியாக பார்த்தேன். 

நான் தொடர்ச்சியாக மருத்துவர் ராமதாஸ், மற்றும் அதன் தொடர்பான சாதி குறித்த பதிவுகளை எழுதிக் கொண்டு வர முதலில் அந்த படத்தைப் பாருடா என்றான். கூடவே  பிரகாஷ்ராஜ் ஆனந்த விகடனில் எழுதிய சொல்லததும் உண்மை என்ற புத்தகத்தையும் படிக்க சிபாரிசு செய்தான். 

வீட்டில் குழந்தைகள் பள்ளி விட்டு வந்ததும் அதிகபட்சமாக அரைமணி நேரம் அவர்களுக்கு பிடித்த கார்டூன் படங்களை பார்க்கும் சமயத்தைத் தவிர பெரும்பாலும் செய்திகளுக்கு மட்டுமே வீட்டில் தொலைக்காட்சியை பயன்படுத்துவதுண்டு. சனி ஞாயிறு விடுமுறை என்றால் ஒளிபரப்பாகும் படங்களைப் பார்த்து அவர்களை பார்க்க அனுமதிப்பதுண்டு.  ஆனால் நாம் நினைப்பதை விட குழந்தைகள் தெளிவாகவே இருக்கின்றார்கள். 

வன்முறையும், ஆபாசக் காட்சிகளுக்குப் பின்னால் அத்தனை விசயங்களையும் புரிய வைத்த காரணத்தால் தெளிவான மனோநிலையில் இருந்தாலும் குடும்பதோடு உட்கார்ந்து ஒரு படத்தைப் பார்க்கும் போது, அதில் உள்ள வெளிப்படையான வக்கிரத்தை ரசிப்பதில் உள்ள தர்மசங்கடத்தினால் அது போன்ற சமயங்களில் கூட அவர்கள் சேனலை பார்க்கச் சொல்லிவிட்டு நான் ஒதுங்கி விடுவதுண்டு.

இந்த வயதில் இவர்களுக்குத் தேவையில்லை என்று நாம் நினைக்கும் அத்தனை விசயங்களும் பள்ளிகளில் பழகும் பலரின் மூலம் அவர்களுக்கு வந்து சேர்ந்து விடத்தான் செய்கின்றது. இடைவிடாத சுழலில் அவர்களின் சிந்தனைகளில் உருவாகிக் கொண்டிருக்கும் மாற்றங்களை அவ்வப்போது பேசி புரிய வைத்தாலும் அவர்கள் கேட்கும் பல கேள்விகளுக்கு பல சமயம் பதில் சொல்ல முடியாமல் தடுமாறும் நிலைதான் ஏற்படுகின்றது.

அப்படியொரு நிலை சமீபத்தில் உருவானது.

நான் வீட்டில் இருக்கும் சமயத்தில் தொலைக்காட்சியில் செய்திகள் ஓடிக் கொண்டிருக்கும்.  அவர்களும் கேட்டுக் கொண்டே தான் இருப்பார்கள். சமீபத்தில் நடந்த திவ்யா இளவரசன் சம்மந்தப்பட்ட பல நிகழ்வுகளை அவர்கள் பார்த்ததும் அவர்கள் கேட்ட எந்த கேள்விக்கும் என்னால் முழுமையான பதில் சொல்ல முடியவில்லை. காரணம் ஒன்றைப் பற்றி சொல்லும் போது அது சார்ந்த ஒவ்வொரு விசயத்தையும் படிப்படியாக சொல்லிக் கொண்டே வர வேண்டும். 

அவர்கள் மனதில் விஷத்தை விதைக்க விரும்பாத காரணத்தால் இது போன்ற விசயங்களை விவாதிக்க விரும்புவதில்லை. அவர்கள் பயிலும் பள்ளியில் இந்த சாதி குறித்த எந்த எண்ணமும் இல்லாத காரணத்தால் அது குறித்த முழுமையான புரிதல்கள் இல்லை.

மூவரும் கேள்விகளை கேட்க, அவர்கள் உறங்கிய பிறகே பல சமயம் அது குறித்த செய்திகள் சார்ந்த தொடர்புகளை பார்த்துக் கொள்வதுண்டு. இந்த சமயத்தில் தான் நடிகர் பிரகாஷ்ராஜ் தயாரிப்பில் அவர் நடித்த கெரளவம் படத்தை பார்க்க வாய்ப்பு அமைந்தது. 

கடந்த சில மாதங்களாக டி யூடிப் மேய்ச்சல் என்பது பலவற்றையும் கற்றுத் தந்து கொண்டிருக்கின்றது. ஆனால் தேடுவதில் சவாலாக இருப்பதால் அப்போது தான் ஸ்ரீவலைப்பக்கம் என்றொரு பதிவு என் கண்ணில் பட்டது. அவர் ரசித்த நீயா நானா தொகுப்பை வரிசைக்கிரமமாக வெளியிட்டு வைத்திருந்தார். 

இது கூட நல்லாயிருக்கே என்று நினைத்துக் கொண்டு கௌரவம் படம் பார்த்து முடித்து அந்த படம் சார்ந்த மற்ற விபரங்களை தேடிக் கொண்டிருந்த போது தான் அந்த படம் உருவான கதையோடு நீயா நானா தொகுப்பில் வந்த சாதி சார்ந்த பல விவாதங்கள் என் கண்ணில் பட்டது.

தனது இரண்டாவது மகளின் காதல் பிரச்சனையினால் தற்போது மீடியா மக்களிடம் மாட்டிக் கொண்ட இயக்குநர் சேரன் கலந்து கொண்ட நிகழ்ச்சிகளும், அவர் காதல் குறித்து பேசிய விசயங்களும் இதில் வந்துள்ளது. பாண்டவர் பூமி படத்தில் அண்ணன் தங்கையின் கழுத்தை வெட்டிய போது படம் பார்த்துக் கொண்டிருந்த மக்கள் கை தட்டி ரசித்ததை குறிப்பிட்டுள்ளார். பாவம் இன்று சேரன் பிரபல்யம் என்பதன் உண்மையான விலையை கொடுத்துக் கொண்டிருக்கின்றார்.

இதை பதிவில் ஆவணமாக உருவாக்கும் எண்ணத்தில் இங்கே தொடுப்புகளை கொடுத்துள்ளேன். வாய்ப்பு இருப்பவர்கள் நிச்சயம் நேரம் ஒதுக்கி பார்க்கலாம். காரணம் இதில் பேசப்படும் அத்தனை விவாதங்களும் நாம் அத்தனை பேர்களும் கடந்து வந்திருப்பதே.

பல சமயம் பலரும் அனுபவித்து இருக்கக்கூடியதே. 

நடிகர் பிரகாஷ்ராஜ் தயாரித்து நடித்துள்ள கௌரவம் படம் ஒவ்வொருவரும் பார்க்க வேண்டிய படம்.








Thursday, August 01, 2013

காசு, பணம், மணி, துட்டு

ஐந்து விதமான நிலங்களில் தமிழர்கள் வாழ்ந்தார்கள் என்பது பழைய வரலாற்றுச் செய்தி. ஆனால் தற்போது தமிழர்கள் எங்கே வாழ்ந்தாலும் மூன்று வித மனோநிலையில் தான் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கின்றார்கள்.

எந்த மதம்? எந்த சாதி? எந்த கட்சி?

இந்த மூன்றில் ஏதோவொன்று தினந்தோறும் தாக்கிக் கொண்டேதானிருக்கும். மத வெறி மனிதத்தைக் கொன்றது. ஆனால் சாதி வெறியே சகலத்தையும் கொன்று விட்டது. இந்த இரண்டையும் இன்று வரையிலும் அழியாமல் காத்துக் கொண்டிருப்பது கட்சியே.

இது குறித்து நான் எழுதும் போது உருவாகும் உணர்ச்சிகளை விட ஒவ்வொரு இடத்திலும் நான் படிக்கும் கட்டுரைகளை அதற்கு வரும் விமர்சனங்கள் தான் ஆச்சரியமாக பயமுறுத்துவதாக உள்ளது.

இவர்கள் படித்தவர்கள், எல்லாவற்றையும் அறிந்தவர்கள் என்ற நம்பிக்கை நாளுக்கு நாள் குறைந்து கொண்டே வருகின்றது.

நடிக்கின்றார்களா? அல்லது நயவஞ்சகத்தனம் என்பதை இயல்பான குணமாகவே மாற்றிக் கொண்டு விட்டார்களா? என்று யோசிக்கத் தோன்றுகின்றது. 

விலங்குகளை பலிகொடுத்தது மாறி தற்போது மனிதர்களை பலிகொடுக்கும் அளவிற்கு நாம் வளர்ந்துள்ளோம். திரைப்படங்களில் வெட்டப்படும் தலையும், பீச்சியெடிக்கும் ரத்தத் துளிகளும் அகன்ற திரை முழுக்க பரவும் போது மயங்கி விழுந்தவர்கள் அந்தக்காலம். ஆனால் இப்போது சரியா போட்டான்டா......... என்று கைதட்டி ஆராவாரம் செய்ய அடுத்து ஐந்து படங்களுக்கும் அறுவாளே கதாநாயகனாக வருகின்றது. 

கடந்த ஐந்தாண்டுகளில் வந்த வெற்றி பெற்ற படங்களை எடுத்துக் கொண்டால் ஒவ்வொன்றிலும் ஒரு சாதியின் பெருமை பேசப்பட்டு இறுதியில் அருவாள் பேசியிருக்கும். .

சங்கை அறுத்துருவேன் என்று வசனமாக பேசியது மாறி இன்று மனித குரல்வளையை நறுக்குவது தான் வெற்றிக்கு அச்சாரமாக இருப்பதால் அம்மாக்கள் கூட காய்கறி போல சங்கை அறுத்து மகனை காப்பாற்றுகின்றார்கள்.

மக்கள் ரசிக்கின்றார்கள் என்பதை விட இந்த ரசனையை ஊடகங்கள் வளர்த்தது. இயக்குநர்கள் நாட்டில் நடப்பதைதான் எடுக்கின்றோம் என்று இந்த கலையை வளர்த்துக் கொண்டிருக்கின்றார்கள்.

இது போன்ற செய்திகளும், படங்களும் வெற்றியடைந்த காரணத்தால் அதன் நீட்சியில் இன்று வலைபதிவுகள், முகநூல் எங்கும் ரத்தக்கவுச்சியே பிரதானமாக உள்ளது.  சாதிப் பிரச்சனை அமுங்கும் போது மதப்பிரச்சனை எழுந்து விடுகின்றது.

இரண்டுக்கும் பின்னால் எப்போதும் இருப்பதும் கட்சியே.

என்ன நடந்தது? ஏன் நடந்தது? என்று யோசித்து முடிப்பதற்குள் அப்பாவியின் உயிர் அய்யோ.... என்ற கதறலுடன் காற்றில் கரைந்து போனாலும் அடுத்தவரும் சாதிக்காக மதத்திற்காக சாகத் தயாராகவே இருக்கின்றார் என்பது தான் இன்றைய சமூகம் தரும் ஆச்சரிய செய்தி.  .

இன்று எவருடன் பேசினாலும் மேலே சொன்ன  மூன்றுக்குள் நின்றே பேச வேண்டியுள்ளது.  பொதுவாக பேசினாலும் சந்தேகப் பார்வையை வைத்துக் கொண்டு தான் பேசுகின்றார்கள். நம் சாதியை உறுதிப்படுத்திக் கொண்டு விடுகின்றார்கள். விமர்சனப் பார்வையாக பேச நல்லா நடிக்கிறானப்பா? என்றொரு அம்போடு சாதி வெறி பிடித்தவன் என்ற வார்த்தைகளும் தொடர்ந்து வந்து தாக்குகின்றது.

என்ன இருந்தாலும் அவன் மதம் அப்படி தான் பேச வைக்கும் என்றொரு நக்கலும் விடாமல் தாக்க தப்பித்தோம் பிழைத்தோம் என்றே ஓட வேண்டியுள்ளது. விஷத்தை உள்ளே வைத்துக் கொண்டு கக்குவதில் சூரனப்பா என்று சொல்ல எந்தப் பக்கம் நகர்வது என்று தெரியாமலேயே ஒவ்வொரு நாளும் கழிகின்றது.

"நீங்கள் எங்களுக்கு ஆதரவாக இல்லாவிட்டால் நீங்கள் எதிரியின் பக்கம் இருப்பதாக அர்த்தம் "

முன்னாள் அமெரிக்க ஜனாதிபதி ஜார்ஜ் புஷ் ஈராக் போரின் போது முழங்கினாரே அதைப்போலத்தான் நாம் ஏதோவொரு பக்கம் நின்றே ஆக வேண்டிய சூழ்நிலையை இங்கே ஒவ்வொருவரும் உருவாக்கிக் கொண்டே இருக்கின்றார்கள்.   

மதங்களை தாண்டி வந்து விட்டேன்.  சாதிப் பார்வையை விட்டொழித்து விட்டேன்.  கட்சி அரசியலை விட கொள்கை அரசியலே இனி தேவை என்று சொல்லும் போது திட்டுவதும் வசதிக்கு தகுந்தபடி வார்த்தைகளைக் கொண்டு சிலம்பாட்டம் நடத்துவதையும் சமீப காலமாக அதிகம் பார்க்கின்றேன்.

சாதி, மதம் இது இரண்டையும் தவிர்த்து சமூக அவலத்தை சுட்டிக்காட்ட ஆண்ட ஆண்டு கொண்டிருப்பவர்களைப் பற்றி பேசத் தொடங்கினால் தனி மனித தாக்குதல் என அத்தனையும் அணிவகுத்து வந்து விடுகின்றது.  இங்கு இந்த மூன்றுக்கும் தனித்தனியே ஆதரவாளர்கள்.

ஆனால் சாதி, மத ஆதரவாளர்கள் கடைசியில் ஏதோவொரு கட்சிக்குள் அடைக்கலமாகி இருப்பதை கவனமாக பார்த்தால் தெரியும். கட்சி வளர்க்க மதம் சாதி என்ற உரம் தேவை என்பதை தலைவர்கள் உணர்ந்திருப்பதை விட தொண்டர்களும் அப்படி இருப்பதைத்தான் விரும்புகின்றார்கள்.

ஏனிந்த மாற்றம்?

19 ஆம் நூற்றாண்டில் குரங்கிலிருந்து பரிணாம வளர்ச்சியில் உருவானவன் தான் மனிதன் என்று டார்வின்  சொன்னதற்குப்பிறகு இரண்டு நூற்றாண்டுகளை கடந்து வந்துள்ளோம்.

இப்போது மாற்றங்கள் என்பது வருடத்திற்கொருமுறை என்பது மாறி மாதம் ஒரு முறை மாற்றம் என்கிற நிலைமைக்கு உயர்ந்துள்ளோம். மொத்த சமூகத்தையும்  புரட்டிப் போட்டு விட்டு சென்று கொண்டேயிருகின்றது. இதுவும் கடந்து நாள் கணக்கு மாற்றங்கள் என வரத் தொடங்கியுள்ளது.

மாறிப்போன உலகில் எல்லாமே பழசாகிப் போய்விட தமிழர்கள் மனதில் உள்ள இருட்டு மட்டும் நாளுக்கு நாள் அதிகமாகிக் கொண்டேயிருக்கின்றது. விடாது துரத்தும் கருப்பு என்பது சமீப காலமாக பூதாகாரமாக மாறிக் கொண்டே வருகின்றது.

இருட்டுக்குள் வேண்டுமானாலும் இருப்பேனே தவிர என் மதம் என் சாதி என் கட்சியை விட மாட்டேன் என்பவர்களை எப்படி அழைப்பீர்கள்?

எந்த விமர்சனத்தையும் இங்கே எழுப்பக்கூடாது.?
  
எழுதத் தொடங்கினால் எதிர்ப்புகள் உருவாகின்றதை விட எழுதுபவன் அடுத்து எழுதாதபடி செய்யக்கூடிய அத்தனை விசயங்களையும் ஆதரவாளர்கள் செய்ய தயாராக இருப்பதால் பயம் மனதில் இயல்பாக உருவாகிவிடுகின்றது. நமக்கு எதுக்கு வம்பு? என்ற ஆதங்கம் தற்போதும் உனக்கேன் இந்த வேண்டாத வேலை என்ற அறிவுரையாக மாறியுள்ளது

பொதுவாக யோசித்துப் பார்த்தால் இந்த மதத்தில் பிறந்தேன் என்பதையும் இந்த சாதியில் தான் வளர்ந்தேன் என்பதையும் நாம் தீர்மானிக்க முடியாது. இயல்பிலேயே உருவான ஒன்று.  ஆனால் இந்த கட்சியில் இருக்கின்றேன் என்பது நாம் ஏதோவொரு காரணத்தால் தீர்மானிக்க கூடியதாகவே உள்ளது. 

கட்சித் தலைவரை பிடிக்கலாம். பல சமயம் அவர் சொன்ன கொள்கைகளை பிடித்திருக்கலாம். ஆனால் கட்சியின் தலைவரும், கொள்கைகளும் கடைசி வரைக்கும் இருப்பதில்லை.

மாற்றத்தின்படியே மாறிக்கொண்டே தான் வருகின்றது.

கட்சி வளர்கிறதோ இல்லையோ அவரும் அவர் குடும்பமும் கால மாற்றத்தில் நன்றாகவே வளர்ந்துவிடுகின்றார்கள். பணம், பதவி, அதிகாரம், அந்தஸ்து, செல்வாக்கு என அனைத்தும் அவருக்கு கிடைத்து விட அவர் குடும்பத்திற்கு இயல்பாகவே மாறிவிடுகின்றது. 

சொந்த வாழ்க்கையை பலிகொடுத்து தலைவரை நம்பிக் கொண்டே வாழும் தொண்டர்களைப் பார்க்கும் போது தான் இவன் நடிக்கின்றானா? இல்லை இவன் மனநோயின் தாக்கத்தில் இருக்கின்றானா? என்று யோசிக்கத் தோன்றுகின்றது. 

சாதாரண தொண்டனுக்கு கட்சியின் கட்டமைப்பு என்பது எப்படி இருக்கும் என்று தெரியுமா? 

கட்சி உருவாக்கும் கொள்கைகள் ஆட்சியில் இருக்கும் போது எத்தனை சமரசங்களை தாண்டி வர வேண்டும் என்பதாவது புரியுமா?

தற்போது கட்சி என்றால் குடும்பம் என்று அர்த்தம்.

அதுவொரு திட்டமிட்ட பரிபூரண உணவு.  எந்த இடத்தில் எவரவர் இருக்க வேண்டுமோ ஒவ்வொரு இடத்திலும் குடும்ப உறுப்பினர்களின் ஆதிக்கமும் இருந்து கொண்டேயிருக்கும்.  கட்சி அதிகாரத்தில் இருக்கும் போது  அதன் செல்வாக்கு அதிகமாகவும் இல்லாத போதும் குறைவாகவும் இருக்கும். ஆட்சி மாறினாலும் தமிழ்நாட்டில் பல சமயம் காட்சிகள் மாறாமல் இருப்பதற்கு இதுவே முக்கிய காரணம்.

தலைவனின் குடும்பத்தினர் சுவைத்து எச்சமும் மிச்சமும் இருப்பது அடுத்த கட்டத்திற்கு நகர்கின்றது.

அடுத்த கட்டத்தில் உறவுக்கூட்டம், உறவுக்கூட்டத்தின் தொடர்பு கூட்டங்கள், இதனைச் சார்ந்துள்ள அதிகாரவர்க்க கூட்டங்கள் என அனைத்தையும் தாண்டி வந்த பிறகே கட்சியில் உள்ள இரண்டாம் கட்ட தலைகளுக்கு கொஞ்சம் கிடைக்கின்றது. 

மூன்றாம் கட்டத்திற்கு வருவதற்குள் அரசு நிதிக்கு பேதியாகி விட திறக்கும் கல்வெட்டுக்கள் மட்டுமே இங்கே சாட்சியாக நிற்கின்றது. போட்ட சாலைகள் ஒரே மழையில் மல்லாந்து நிற்பதும் இதுவே காரணமாகும்.

ஆனால் இங்கே மற்றொரு வினோத முரண்பாடுகளை பார்க்க முடியும்.  

நீ அந்த கட்சிகாரன் விசேடத்தில் கலந்து கொண்டால் உன் பதவி பறிபோய்விடும் என்ற அச்சத்தின் காரணமாக பெத்த ஆத்தாளுடன் வருடக்கணக்கில் பேசாத மகனும் உண்டு. நீங்கள் இருவரும் சம்மந்தி என்றாலும் வெவ்வேறு கட்சியென்பதை மனதில் வைத்து செயல்படு என்ற அறிவுரையினால் கட்டிக் கொடுத்த மகளை விட பதவி தரும் கட்சியே இங்கே பலருக்கும் தேவையாக உள்ளது.

ஆனாலும் மதம், சாதி, கட்சி என்ற மூன்றையும் அழித்து விளையாடுபவர்கள் ஒவ்வொரு காலகட்டத்திலும் தொழில் அதிபர்களாகவே இருக்கின்றார்கள். அவர்களுக்கு பணம் என்பதைத் தவிர வேறு எந்த வேறுபாடுகளும் முக்கியமில்லை.

இவர்களுக்கு ஒரு பெரிய அங்கீகாரத்தை ஒவ்வொரு கட்சியும் கொடுத்தே ஆக வேண்டியுள்ளது.  .

காரணம் தொண்டர்கள் கட்சிக்கு உழைக்கப் பிறந்தவர்கள். கட்சித்தலைவர்கள் தொழில் அதிபர்களிடம் அண்டிப் பிழைக்க வேண்டியவர்கள்.

அம்பானி காங்கிரஸ்க்கு கொடுப்பதைப் போல பாரதிய ஜனதா கட்சிக்கும் தான் நன்கொடை கொடுக்கின்றார்.  மல்லையா ஜெயலலிதாவின் ஆதரவாளர் என்று எல்லாருக்கும் தெரியும்? ஆனால் கலைஞர் அவர் வங்கிக்கு கட்டாத பணம் குறித்து பேசி இருக்கின்றாரா?

தொழில் அதிபர்கள் என்பவர்கள் நாட்டின் தொழில் வளர்ச்சியை பெருக்குபவர்கள் மட்டுமல்ல. இரண்டு வெவ்வேறு கோடுகளில் பயணிக்கும் கட்சி அரசியலை தங்கள் கவட்டிக்குள் வைத்திருப்பவர்கள்.

அதனால் என்ன?

பணத்தாளில் கப்பெடுத்த வாடை வருகின்றது என்பதற்காக அதை வெறுப்பவர்கள் யாராவது இருக்கின்றார்களா என்ன?

பணம் வந்தால் பத்தும் பறந்து போய்விடும் என்பது பழமொழி
பணம் இருந்தால் எதையும் மாற்றலாம் என்பதே இன்றைய சமூகமொழி.

இந்தியா - பணக்காரர்களின் உலகம்