கடந்த 18 மாதத்தில் என்னுடைய தேவியர் இல்லத்தை தவிர மற்றொரு தளத்திற்கென்று எழுதிய கட்டுரை சாயமே இது பொய்யடா. திருப்பூரில் இருக்கும் சாய்ப்பட்டறைகளின் அவலங்களை எழுதி தோழர்கள் கேட்டுக் கொண்டபடி வினவு தளத்திற்கு அனுப்பி வைத்தேன்.
கால் புள்ளி அரைப்புள்ளிகளைக் கூட மாற்றாமல் தலைப்பை மட்டும் மாற்றி வினவுத் தோழர்கள் பிரசுரம் செய்து என்னுடைய தள பெயரையும் சேர்த்து தெரிவித்து மரியாதை செய்து இருந்தார்கள்.
இந்த கட்டுரை 2011 ஜனவரி மாதம் சென்னையில் நடக்கும் புத்தகக் கண்காட்சியில் கீழைக்காற்று பதிப்பகம் மூலம் வெளியிடும் புத்தகங்களில் ஒரு தலைப்பில் இதுவும் வெளியாகின்றது.
மீண்டும் தொழிலாளி வர்க்கம் என்ற புத்தகத்தில் வினவு தளத்தில் எழுதப்பட்ட பலரின் கட்டுரைகள் வெளிவருகின்றது. இந்த புத்தகத்தில் என்னுடைய கட்டுரையும் இடம் பிடித்துள்ளது.
நான் எழுதி வெளிவரவிருக்கும் டாலர் நகரம் என்ற புத்தகத்திற்கு முன்பே தோழர்களின் அக்கறையினால் வெகு ஜன புத்தக அச்சு ஊடகத்தின் வாயிலாக வெளிவருகின்றது. .
ஓவியர் மருது. மனநல மருத்துவர் ருத்ரன் வெளியிடுகிறார்கள். .
இந்த புத்தகங்களின் வெளியிடு இன்று சென்னையில் நடக்கின்றது. வினவுத் தோழர்களுக்கு தேவியர் இல்லத்தின் வாழ்த்துகள்.
என்னுடைய எழுத்துக்கள் அச்சு ஊடகத்தின் மூலமாக வருவது இதுவே முதல் முறை. தோழர்கள் கட்டுரை எழுதிய ஒவ்வொருவரின் தளத்தையும் சேர்த்து மரியாதை செய்துள்ளார்கள். நான் செய்துள்ள வேலையை அவர்கள் செய்து முந்திக் கொண்டு விட்டார்கள். அவர்களின் புரிந்துணர்வுக்கு நன்றி.
நான் திருப்பூர் குறித்து தொடக்கம் முதல் நான் எழுதிய பல கட்டுரைகளைப் படித்த பலரும் புத்தகமாக வேண்டிய விடயங்கள் என்று தங்கள் எண்ணத்தை தெரிவித்து இருந்தார்கள். ஈழம் குறித்து எழுதப்பட்டுள்ள புத்தகத்திற்கு முன் இந்த டாலர் நகரம் என்ற புத்தகம் இந்த புத்தக கண்காட்சி முடிந்தவுடன் அச்சுக் கோர்ப்பிற்கு செல்கிறது. ஒரு தனிப்பட்ட மனிதனின் சுயசரிதை மூலமாக ஒரு தொழில் நகரத்தின் நீள அகலத்தைப் பற்றி புரிந்து கொள்ள உங்களுக்கு இந்த புத்தகம் உதவக்கூடும்.
என்னுடைய புத்தகம் வெளிவருவதற்கு முன்பு வினவுத் தோழர்கள் மூலம் என்னுடைய எழுத்துக்கள் வெகு ஜன அச்சு ஊடகத்தில் வெளிவருவது அதிக மகிழ்ச்சியைத் தந்துள்ளது. இந்த கட்டுரை என்னுடைய டாலர் நகரத்திலும் வெளிவருகின்றது.
என்னைப் போன்றே சமூகம் குறித்து எழுதப்பட்ட பல கட்டுரைகள் மீண்டும் தொழிலாளி வர்க்கம் என்ற புத்தகத்தின் மூலம் வெளிவருகின்றது. சென்னையில் இருப்பவர்கள், புத்தக கண்காட்சிக்கு செல்லும் நண்பர்கள் கீழைக்காற்று வெளியிட்டுள்ள இந்த புத்தகத்தை வாங்கிப் படித்து தங்கள் கருத்துக்களை தெரிவித்தால் மிக்க மகிழ்ச்சியடைவேன்.
எழுத்துலக வாழ்க்கையில் இன்று வரையிலும் எந்த திட்டமிடுதலும் இல்லாத போதும் கூட என்னை எங்கங்கோ இழுத்துக் கொண்டு சென்று கொண்டுருக்கிறது.
திருப்பூரை விட்டு அத்தனை சீக்கிரம் வெளியே செல்லமுடியாத சாப அல்லது சந்தோஷ வாழ்க்கை (அதுவும் டிசம்பர் ஜனவரி மாதம் என்றால் ஒவ்வொருவரும் 18 மணி நேரம் உழைக்க வேண்டிய அவஸ்யத்தில் இருப்பதால்) வாழ்ந்து கொண்டுருப்பதால் வினவுத் தோழர்கள் நடத்தும் புத்தக வெளியீடு (டிசம்பர் 26 2010) விழா வெற்றியடைய வாழ்த்துக்ள்.
இந்த சாயப்பட்டறை பிரச்சனைகளின் தொடர்ச்சியாக இப்போது இங்கு கடந்த வாரங்களில் பல விசயங்கள் நடந்து முடிந்துள்ளது. அது குறித்து நாளை வெளியிடுகின்றேன்.
ஆட்சி நிர்வாகத்தில் சில நல்ல அதிகாரிகள் வந்து அமரும் போது பல நல்ல விசயங்கள் நடக்கும் என்பதற்கு இதுவே மிகச் சிறந்த உதாரணமாகும். தமிழ்நாடு அரசாங்கத்தில் இந்திய ஆட்சிப் பணியில் இருக்கும் திரு இறையன்பு அவர்கள் இப்போது தமிழ்நாடு மாசுக்கட்டுப்பாட்டு வாரியத்திற்கு தலைமைப் பொறுப்பில் வந்துள்ளார்.
அவரைப்பற்றி தமிழ்மண நட்சத்திர வாரத்தில் நான் எழுதிய முமு அவர்கள் மூலம் தனிப்பட்ட சில பல விசயங்களை நான் அறிவேன்.
கடந்த ஒரு மாதத்தில் இறையன்பு முயற்சியால் இங்கு பல அதிரடி சமாச்சாரங்கள் நடந்துள்ளது. நான் எழுதிய எழுத்துக்கள் வெறும் எழுத்தாக கடந்து போய் விடாமல் வினவுத் தளத்தில் எழுதி வைத்த கட்டுரைக்கு கிடைத்த அங்கீகாரமாக கருதுகின்றேன்.
அது குறித்து நாளை வெளியிடும் கட்டுரையில் படிக்கத் தயார் தானே?
அதற்கு முன்பு இந்த சாயப்பட்டறைகள் குறித்து முழுமையான புரிந்துணர்வு கிடைக்க இந்த தலைப்பில் உள்ளே சென்று மூக்கைப் பிடித்துக் கொண்டு வெளியே வந்து விடுங்க.
சாயக்கழிவு நீரின் கப்பு வாடை நம்மை கலங்கடிக்கும். காரணம் சாயக்கழிவு நீரென்பது கண்களால் பார்க்கும் போது ஜொலிஜொலிக்கும். மண்ணில் கலந்து செல்லும் போது நுரைகக்கி நகர்ந்து செல்லும்.
ஆனால் இந்த நீர் கலந்த மண்ணும் கலக்காத மண்ணும் அடுத்த ஒரு நூற்றாண்டு ஆனாலும் வெறும் மலடாகத்தான் இருக்கும்.
இந்தியா ஏற்றுமதி செய்ய வேண்டும். செய்தால் தான் அந்நியச் செலவாணி கிடைக்கும். கிடைத்தால் தான் சர்வதேச சமூகத்தில் கொடுக்கல் வாங்கல் நடக்கும். எல்லாமே மறுக்க முடியாத உண்மை தான்.
ஆனால் ஏற்றுமதி மட்டும் செய்ய வேண்டும். அதற்கு தேவைப்படும் எந்த உள்கட்டமைப்புகளையும் செய்து தந்து விட மாட்டோம் என்று புதிய தத்துவத்தை உருவாக்கிக் கொண்டுருக்கும் இந்திய ஜனநாயக காவலர்களின் திறமையினால் இன்று திருப்பூரில் உள்ள முதலாளிகளின் பாதிப்பை விட இதை மட்டுமே நம்பி வாழ்ந்து கொண்டுருக்கும் ஒரு லட்சத்திற்கும் மேற்பட்ட தொழிலாளர்கள் தெருவுக்கு வந்து நாளாகிவிட்டது. பலரும் அவரவர் கிராமத்திற்கு பொழப்ப பார்க்கச் சென்று விட்டார்கள். இதன் இழப்பு மற்றும் வலிகளைக் குறித்து நாளை வெளியிடும் கட்டுரையை படித்துப் பாருங்கள்.
இந்தியாவில் உள்ள தற்போதைய மத்திய அரசாங்க அடிவருடிகள் இந்தியாவில் உள்ள விளக்குமாறுகளைக்கூட ஏற்றுமதி செய்து விட்டு தான் மறுவேலை பார்ப்போம் என்று ஆளாளுக்கு களத்தில் நின்று சேவை புரிந்து கொண்டுருக்கிறார்கள்.
உள்ளே இருப்பவன் அழுதால் என்ன? மயானத்திற்கு போனால் என்ன? நாம் சார்ந்திருக்கும் வெளிநாடுகளில் கெட்ட பெயர் எடுக்க முடியுமா? நமக்கு வர வேண்டிய கட்டிங் சமாச்சாரத்தை விட்டுக் கொடுக்க முடியுமா?
வாழ்க இந்திய ஜனநாயகம்.
வளர்க பணத்தாசை என்ற மனநோய் கொண்ட அரசியல்வியாதிகள்.
