Showing posts with label DOLLAR NAGARAM. Show all posts
Showing posts with label DOLLAR NAGARAM. Show all posts

Tuesday, December 27, 2022

எல்லாத் தொழிலிலும் லாபம் தான் முக்கியம். அதுவே தான் இயக்கும்.

சென்ற வருடம் நீட் பரிட்சை நடத்துவது தொடங்கி அதன் தேர்வு முடிவு எப்போது வரும் என்பது வரைக்கும் பயங்கர குழப்பம் நிலவியது. மத்திய கல்வித்துறை, மத்திய சுகாதாரத்துறை, பிரதமர் அலுவலகம் என்று தேர்ந்தெடுத்து 16 துறை சார்ந்த செயலாளர் நிலையில் இருந்தவர்களுக்கும், அமைச்சர்களுக்கும் மாறி மாறி தொடர்ந்து கடிதம் எழுதினேன். வெற்றி கிடைக்கவில்லை.

தேர்வு நெருங்க நெருங்க நன்றாக படிக்கின்றவர்களும் தனியார் கலைக்கல்லூரிகள் முன்பணம் கேட்பதை கொடுத்து விட்டு நீட் குறித்த அக்கறை இன்றி மிகப் பெரிய செலவு செய்து தங்கள் வாழ்க்கையை வருடந்தோறும் மாணவர்கள் இழக்கின்றனர்.
அதாவது தொடக்கத்தில் நீட் குறித்து வெறி இருக்கும். தேர்வு நெருங்க நெருங்க பலரும் பேசிப் பேசி பயத்தை உருவாக்கி விடுகின்றார்கள். ப்ளஸ் டூ ரிசல்ட் வராத போது தனியார் கலைக்கல்லூரிகள் பலவிதமாக ஆசை காட்டி முன் பணம் வாங்கி (ரிசல்ட் வருவதற்கு முன்பே) வைத்துக் கொள்கின்றார்கள்.
இது போன்ற எதார்த்த விசயங்களை தமிழகம் தொடங்கி டெல்லி வரைக்கும் கொண்டு சென்று(ம்) பலன் இல்லையே என்று வருத்தப்பட்டேன்.
எவர் பார்வையில் பட்டதோ இந்த வருடம் இன்று மே மாதம் என்று அறிவிப்பு வெளியிட்டு உள்ளனர். மாணவர்கள் தங்களை தயார் படுத்திக் கொள்ள வாய்ப்பு உள்ளது.
ஜிஎஸ்டி மற்றும் நீட் என்ற இந்த இரண்டு அமைப்புகளும் நான் பார்த்த வரைக்கும் எருமைமாடு மழையில் நிற்பது போலத் தான் செயல்படுகின்றார்கள். ஆனால் படிப்படியாக மாற்றம் உருவாகிக் கொண்டேயிருக்கின்றது என்கிற அளவில் மகிழ்ச்சி.
NEET (UG) EXAM - 07 MAY 2023

()()()

டாலர் நகரம் புத்தகத்தில் என் முதல் முதலாளியைப் பற்றி எழுதியுள்ளேன். காரணம் அவர் என்னை அங்கீகரித்த விதம். அதற்கு இருபது வருடங்களுக்குப் பின் பல பத்து முதலாளிகளைப் பார்த்து விட்டேன்.

முதலாளிக்கு அடுத்த நிலையில் இருந்த போது வாரச் சம்பளமாக நான் இருந்த பொது மேலாளர் என்ற உயர்ந்த பதவியில் வாரம் அறுபது லட்சம் கையில் பணமாக கொண்டு வந்து கொடுத்த முதலாளிகள் எவரும் இன்று வரையிலும் என் நினைவில் இல்லை. காரணம் நான் மனிதர்களைப் பார்க்கவில்லை.

டாலர் நகரம் என்ற புத்தகத்தை அச்சடிப்பதற்கு முன்பு, பலமுறை படித்து ஆச்சரியப்பட்டு அதனை வைத்துப் பல பள்ளிக்கூடங்களில் பேசிய விஜயா பதிப்பகம் முதலாளி புத்தகமாக கொண்டு வர விரும்பவில்லை என்பதனை தாமதமாகவே புரிந்து கொண்டேன். அதன் பிறகே அச்சகம், புத்தக விற்பனையாளர்கள், இதற்குள் வாழும் முதலாளிகளின் முகங்களைக் கவனிக்கத் தொடங்கி ஒதுங்கி விட்டேன்.

ஒரு விமான பயணத்தின் போது முழுமையாக படித்து முடித்து அடுத்த வாரமே சொந்தச் செலவில் இங்கு வந்து அச்சடிக்க ஏற்பாடு செய்தவர் ஓர் ஈழத்தமிழர். அதனை அச்சடிக்க காரணமாக இருந்தவர் என் நண்பர் ராமு. விகடன் அதனைப் பத்துப் புத்தகங்களில் ஒரு புத்தகமாக தேர்ந்தெடுத்ததைப் பார்த்துத் தவிர்த்த முதலாளி என்னிடம் பேசிய வார்த்தைகள் என் நினைவில் உள்ளது. இறையன்பு அவரை வாழ வைத்தார். ஆனால் அவர்கள் யாரையும் வாழ வைக்கவில்லை என்பதனை பின்னால் புரிந்து கொண்டேன்.

ஏன் இதை எழுதுகின்றேன்?

எல்லாத் தொழிலிலும் லாபம் தான் முக்கியம். அதுவே தான் இயக்கும்.

தொழில் என்றால் சுயநலம் கலந்தே இருக்கும். ஆனால் அணுகுமுறை மிக மிக முக்கியம். காலம் கடந்து நம் மனதில் நிற்கும். நிற்க வைக்கும்.

சுவாசம் பதிப்பகம் அப்படி நிற்கும் என்றே நம்புகின்றேன்.

ஹரன் பிரசன்னா அறிமுகம் ஆவதற்கு முன்பு லெஷ்மணப் பெருமாள் எனக்கு வேறொரு வகையில் அறிமுகம் ஆனவர். எனக்கு மிகப் பெரிய உதவியைச் செய்தவர். அதன் மூலம் என்னால் சங்கடம் அடைந்தவர். ஆனால் பெரிது படுத்திக் கொள்ளவில்லை. இவர்கள் நிறுவனம் (மற்றொருவரும் உள்ளார்) மும்மூர்த்தியாக சுவாசம் பதிப்பகம் ஒன்றைத் தொடங்கி உள்ளனர்.

கடந்த மூன்று மாதங்களாக பல புத்தக அட்டைகளைப் பார்த்து வருகின்றேன்.

அவர்கள் பதிப்பகம் சார்பாக ஜனவரி சென்னை புத்தக கண்காட்சியில் விற்பனையாகவிருக்கும் அனைத்து தலைப்புகளையும் பார்த்து ஒரு பக்கம் ஆச்சரியப்படுகின்றேன். மற்றொரு பக்கம் (உண்மையிலேயே பயமாக உள்ளது) அதிகம் யோசிக்கின்றேன். காரணம் மக்கள் வாசிப்பு பற்றி எனக்கு பல்வேறு கேள்விகள் உள்ளது. நானே என்னை ஆராய்ச்சி பொருளாக வைத்து நான் வாசிக்கும் விதத்தை வைத்து இனி வரும் காலங்களில் புத்தக வாசிப்புக்குத் தமிழர்கள் தேறுவார்களா? என்று யோசிக்கும் அளவுக்கு உள்ளது?

காரைக்குடி போன்ற இரண்டாம் கட்ட நகரங்களைச் சுற்றியுள்ள பகுதிகளில் உள்ள பெண்கள் இன்னமும் முழுமையாக வாசிக்கின்றார்கள். நூலகங்கள் பிசியாகவே உள்ளது. ஆனால் காசு கொடுத்து புத்தகம் வாங்க வேண்டும் என்ற எண்ணம் எட்டு கோடி மக்களில் 800 பேர்களிடம் இருக்குமா? என்றால் அது சந்தேகம் என்பேன். இதுவொரு வினோத மரபியல் சார்ந்த பிரச்சனையாக இருக்குமோ என்று தோன்றுகின்றது. நான் இங்கே பார்க்கும் ஆசிரியர்கள் கூட இப்படித்தான் (ஓசியில் கொடுங்கள் சார். படித்து விட்டுத் தருகின்றேன்) இருக்கின்றார்கள்.

இன்று சக்ரவர்த்தி புத்தகம் சுவாசம் பதிப்பாக வெளிவருவதைப் பார்த்தேன். அவர் எழுதத் தொடங்கிய சமயத்தில் நான் ஒன்றும் செய்யவில்லை. தூண்டுதலாக செயல்பட்டேன். நன்றி சொல்லி எழுதி இருக்கின்றார்.

இப்போது வேறொருவர் நினைவில் வருகின்றார்.

ஒருவர் வெளிநாட்டில் உள்ளார். திருப்பூரில் டாலர் நகரம் புத்தக வெளியிட்டு விழா பத்துக்கும் மேற்பட்ட நட்சத்திரங்களுடன் சிறப்பாக நடந்தது. அவர் முதல் முறையாக மேடைப் பேச்சு என்பது என் விழாவில் தான் பேசினார். கேட்டார். வாய்ப்பளித்தேன்.

அதன் பிறகு ஓரளவுக்குப் பேசக் கற்றுக் கொண்டார். எந்த இடத்திலும் இதனைக் குறிப்பிடுவதே இல்லை. ஏன் பாஜக வை ஆதரிக்கிறீர்கள் என்று எரிச்சலுடன் கேட்டார். சிரித்துக் கொண்டேன்.

மனிதர்களை நான் பெரிதும் மதிக்கின்றேன். அதன் காரணமாக கட்சி அரசியல் சார்பை வைத்து மனிதர்களை எடை போடும் நல்ல நண்பர்களுக்கு என் எழுத்து சென்று சேர வேண்டிய அவசியம் இல்லை என்று மறைத்து விடுகின்றேன்.

மனித முகம் தரும் அதிர்ச்சி எனக்கு அதிர்ச்சி அளிப்பதில்லை. காரணம் நான் வாழும் ஊரில் பார்த்த மனிதர்கள் ஒவ்வொருவரும் எனக்கு மனித உளவியல் சார்ந்த அனைத்தையும் கற்றுத் தந்துள்ளது.

முதல் மதிப்பெண்கள் வாங்கும் அளவுக்கு பரிட்சை வைத்து கற்றுக் கொடுத்து உள்ளனர்.

சுவாசம் பதிப்பகம் சார்பாக எந்தப் புத்தகம் வெளிவந்தாலும் நீங்கள் அவசியம் வாங்க வேண்டும். உங்களுக்குப் படிக்க நேரமில்லை என்று சொல்லாதீர்கள். ஆர்வம் இல்லை என்று சொல்லுங்கள்.

மாதம் ஒரு முறை மற்றவர்களுக்கு பரிசளிக்க வாங்குங்கள். காரணம் ஹரன் பிரசன்னா அவர்களின் தொழிலுக்கு அப்பாற்பட்ட அணுகும் விதம் என்னை நிறையவே யோசிக்க வைத்துள்ளது. பலவற்றை கற்றுத் தந்துள்ளது.

சாதி, மதம், பணம், தன் விருப்பம், தன் நோக்கம் என்ற விதங்களில் மனிதர்களின் நல்லொழுக்கம் அனைத்தும் தற்போதைய சூழலில் வேறு விதமாக மாறிக் கொண்டே வருகின்றது. அழைத்தால் திரும்ப அழைப்பதில்லை. பேச விரும்புவதில்லை. செய்தி பார்த்து பதில் தருவதில்லை. இப்படி சொல்லி அலுப்பூட்ட விரும்பவில்லை.

எல்லாவற்றுக்கும் காரணம் அவரவர் சூழல். அதற்கு அப்பால் தன்னெஞ்சறிவது பொய்யற்க என்ற நோக்கம் இருக்குமேயானில் இதை வாசிக்கும் போது நண்பர்கள் உணர்வார்கள். ஆனால் நான் பார்த்தவரையிலும் குற்றவுணர்வு இல்லாத அளவுக்கு உறவுகளை கண்டு கொள்ளாமல் இருக்கின்றார்கள்.

இதற்காகவே துண்டித்துக் கொண்டு நம்மை நாமே காப்பாற்றிக் கொள்ள வேண்டிய நிலைமையும் இயல்பாகவே அமைந்து விடுகின்றது.

ஆனால் நம் நிலை புரிந்து, உணர்ந்து, நாம் விரும்பும்படி மனிதர்களை கையாள்வது அடிப்படையிலேயே அப்பா அம்மா ஒழுக்கம் கொண்டு வளர்ந்து இருந்தால் மட்டுமே மட்டுமே முடியும். அதில் பிரசன்னா நம்பர் ஒன். வாழ்த்துகள்.

காரணம் பதிப்பகத்துறையில், எழுத்துலகில், எழுத்தாளர்களிடம் நீங்கள் நெருக்கமாக பழகியிருந்தால் அங்கே நிலவும் உண்மையான பல விசயங்கள் புரியும். அது குறித்து நான் முழுமையாக எழுத விரும்பவில்லை.

திறமை உள்ள அனைவரையும் தானே அழைத்து வாய்ப்பு வழங்கி அவர்களுக்கு அங்கீகாரம் கொடுத்து பாரபட்சமின்றிச் சமதளத்தில் நிறுத்தி உலகத்தீரே இவரைக் கவனிப்பீராக என்ற உரக்கச் சொல்லும் சுவாசம் பதிப்பகம் எந்நாளும் வெற்றியுடன் திகழ என் வாழ்த்துகள்.

Tuesday, December 31, 2019

நன்றி 2019


@ இந்த வருடத்தின் கடைசி நாள்.  எழுத வேண்டிய அனைத்தும் எழுதிய திருப்தி வந்துள்ளது. இந்தப் பதிவில் எதுவும் எழுதும் எண்ணமில்லை.

@ 2013 ஆம் ஆண்டு தான் தீவிரமாக எழுதினேன். மொத்தம் 167 தலைப்புகள். அதாவது இரண்டு நாளைக்கு ஒன்று என்ற கணக்கு. அதற்குப் பிறகு இந்த ஆண்டு தான் 150 தலைப்புகள் வந்துள்ளது.


Saturday, February 23, 2013

கொக்கரக்கோ..!!! - சௌம்யன் விமர்சனம் (DOLLAR NAGARAM)


இதுவரை  சினிமா விமர்சனம் கூட ஒன்றிரண்டு எழுதியிருக்கின்றேன் ஆனால புத்தக விமர்சனம் என்று எதையும் தனி பதிவாக நான் எழுதியதில்லை. 

காரணம் ஒரு புத்தகம் என்பதே, ஏதாவது ஒரு விடயத்தைப் பற்றிய விமர்சனம் அல்லது கருத்து அல்லது பதிவு அல்லது .....  என்கிற போது, அந்த நூல் ஆசிரியரின் அந்த குறிப்பிட்ட விடயம் பற்றிய தனிப்பட்ட கருத்தை விமர்சனம் செய்வது என்ன நியாயம் என்பது என் நிலைப்பாடு!

அதேப் போன்று தான் இந்த “டாலர் நகரம்” புத்தகம் பற்றியும் எனது நிலைப்பாடு என்றாலும், என்னுடைய சக இணைய பதிவர், ஒரு நூலாசிரியராக புது பரிமாணம் எடுத்திருக்கும் இந்த நூல் பற்றி எழுதுவது  என் கடமையாகும். 

அதாவது அது பற்றிய எனது கருத்துக்களை மற்றவர்களுடன் பரிமாறிக் கொள்வது என்பது, தமிழ் எழுத்துலகுக்கு இணைய உலகம் புடம் போட்டு தந்து கொண்டிருக்கும் புதிய எழுத்தாளர்களைப் பற்றிய கருத்துக்களை அல்லது விமர்சனங்களை பகிர வேண்டியதன் அவசியத்தை உணர்ந்து தான் இந்த நூல் விமர்சனத்தை எழுத முன் வந்திருக்கின்றேன்.

நடப்பு கால மாணவ சமுதாயத்திற்கு வாசிப்பு அனுபவம் என்பது மிகவும் குறைவாக, கிட்டத்தட்ட இல்லை என்கிற அளவிற்கே இருக்கிறது என்பதாக சமீபத்தில் எல்லோராலும் பரவலாக கவலைக்குறிய விஷயமாக விவாதிக்கப்பட்டு வருகின்றது. அதே சமயம் இன்றைய தேதியில் 35 வயதினைத் தாண்டியவர்களில் பெரும்பாலானோருக்கு சம காலத்திய இளைஞர்களோடு ஒப்பிடும் போது இந்த வாசிப்பு அனுபவம் இன்றைக்கும் சற்று அதிகமாகவே இருப்பது கண் கூடு.

இதற்கு காரணம், அப்பொழுது வாஸந்திகளும், சிவசங்கரிகளும், சுஜாதாக்களும், பால குமாரன்களும்....., பேரிலக்கியம், புண்ணாக்கு என்றெல்லாம் பீற்றிக் கொண்டிருக்காமல், வாசிப்பவர்களுக்கு அவர்கள் தளத்திலிருந்து புரிந்துகொள்ளக் கூடிய நடையில் எழுதியது தான் என்பதை யாரும் மறுக்க இயலாது.

சமீப காலமாக தோன்றியிருக்கும் இலக்கியவாதிகள், பேரிலக்கியவாதிகள், முன்நவீனத்துவவாதிகள், பின் நவீனத்துவவாதிகள் என்றெல்லாம் வகைப்படுத்தப்பட்டிருக்கின்ற எழுத்தாளர்கள், சாமான்ய வாசிப்பாளர்களை அல்லது மாணவப் பருவத்திலிருக்கும் இளைய சமுதாயத்தினரை போட்டு படுத்தி எடுத்து, புத்தகங்களைக் கண்டாலே அவர்களைக் காத தூரத்திற்கு ஓட  வைத்தது தான் நடப்பு கால இளைஞர்களின் வாசிப்பு அனுபவத்தை செயலிழக்கச் செய்திருக்கிறது என்பது என் தனிப்பட்டக் கருத்து.

இந்த மாய பிம்பங்களை உடைத்தெறிந்து சாமான்யர்களும் படித்துப் பயன்பெறும் அளவிலான் எழுத்து நடையோடு அவ்வப்பொழுது சில படைப்புகளும் வந்து கொண்டு தான் இருக்கின்றன. 

அந்த வரிசையில் நண்பர் ஜோதிஜி எழுதியிருக்கும் இந்த டாலர் நகரம்  புத்தகமும் முக்கிய இடத்தினைப் பெற்றுள்ளது என்பதை இங்கு பதிவு செய்து விடுகின்றேன்.  

தன் சுய சரிதம் போல எழுத முற்பட்டு, திருப்பூரின் கடந்த 20 வருட செயல்பாடுகளை, வளர்ச்சி - வீழ்ச்சிகளை தன் பார்வையின் ஊடாக பதிவிட்டிருக்கிறார் ஆசிரியர் ஜோதிஜி!

திருப்பூர்வாசிகளுக்கும், திருப்பூரோடு தொழில்முறை உறவு வைத்திருக்கும் வெளியூர் வாசிகளுக்கும், உள்ளூரில் வேலை கிடைக்காமல் திருப்பூர் சென்று வேலையிலமர்ந்து புது வாழ்வைத் தொடங்கலாம் என்று நினைப்பவர்களுக்கும் அந் நகரைப் பற்றிய நல்லதொரு புரிதலை தரும் நூலாக இது அமைந்திருக்கிறது.

இதெல்லாம் இந்நூலைப் பற்றிய பொதுவான பார்வைகள் என்றாலும், புத்தகத்தை படிக்க ஆரம்பித்தவுடன் அது கொஞ்சம் கொஞ்சமாக நம்மை கைப்பிடித்து திருப்பூர் தெருக்களின் ஊடாகவும், அங்குள்ள பல்வேறு வகை தொழில் கூடங்களின் உள்ளேயும் அழைத்துச் செல்வதை காணொளியின் ஊடாக காண்பது போன்ற பிரேமையை உண்டு பண்ணுவதை மறுப்பதற்கில்லை.

இங்கு தான் ஜோதிஜியின், ”சிறந்த எழுத்தாளர்” என்ற அந்த பிம்பம் அறங்கேற்றப் படுகிறது. 

உள்ளே சென்று இன்னும் கொஞ்சம் நுணுக்கமாக ஆராயும் பொழுது, சில இடங்களில் சில விஷயங்கள் ஆங்காங்கே தொங்கலாக நிற்பது போன்ற பிரமை ஏற்படுகிறது. 

உதாரணத்திற்கு தயாநிதி மாறன் செய்த எந்த மாதிரியான தவறு இந்த துறையை முடக்கிப் போடுகிறது என்பதற்கான விளக்கம் சுத்தமாக இல்லை.  அதேப் போன்று பொருளாதார உலகமயமாக்கல் ஒப்பந்தத்தில் நரசிம்மராவ் கையெழுத்திட்டது எந்த விதத்தில் இந்தத் துறையை பாதித்தது என்பது பற்றியும் தெளிவான விளக்கம் இல்லாமல் இருக்கின்றது.

ஒரு கட்டத்தில் அதே பொருளாதார உலகமயமாதல் நல்ல பலன்களை தந்து கொண்டிருப்பதையும், அதன் மூலமாக ராக்கெட் வேகத்தில் ஏற்றுமதி அளவு வளர்ந்திருப்பதையும் இந்தப் புத்தகத்தின் மூலமாகவே அறிந்து கொள்ளவும் முடிகிறது.

ஜோதிஜி ஏதாவது ஒரு தளத்தில் தன்னை நிலை நிறுத்திக்கொண்டு தன் பார்வையை படர விட்டு எழுதியிருந்தால் நன்றாக இருந்திருக்கும் என்று தோன்றுகிறது. அல்லது வெவ்வேறு தளங்களின் நல்லது கெட்டதுகளையும் தெளிவாக பட்டியலிட்டு, அதன் மூலம் களையப்பட வேண்டிய குறைகளை அது எவ்வாறு களையப்பட வேண்டும் என்ற தீர்வோடு சொல்லியிருந்தால், இது ஒரு ஆகச் சிறந்த படைப்பாக, திருப்பூர் தொழில் துறையினருக்கான பொக்கிஷமாக அமைந்திருந்திருக்கும்!

ஆனால் ஜோதிஜியிடம் இது பற்றிப் பேசிய பொழுது, 600 பக்கத்திற்கு எழுதப்பட்ட புத்தகம், சில பல காரணங்களால் இருநூற்று சொச்சமாக குறைந்து விட்டது அதனால் ஏற்பட்ட விளைவுகள் தான் இதெல்லாம் என்று கூறியதையும் நாம் கணக்கில் எடுக்க வேண்டும்.

எந்தவொரு படைப்பாளிக்குமே தான் பிரபல்யம் ஆவதற்கு முன் வரும் ஆரம்பகால படைப்புகளில் இது போன்ற சங்கடங்கள் வருவது இயல்பு தான். தன்னுடைய அடுத்தடுத்த நூல்களில் ஜோதிஜி இவற்றையெல்லாம் இலகுவாக கடந்துவிடுவார் என்று நம்பலாம்.

அடுத்ததாக இன்னும் கொஞ்சம் குறிப்பிட்டுச் சொல்ல வேண்டும் என்றால், ஒவ்வொரு அத்தியாயமும் தனித்தனி பதிவுகளைப் படிப்பது போன்ற உணர்வை ஏற்படுதுகிறது. 

பொதுவாக ஒரு தேர்ந்த நூலில் அடுத்தடுத்த அத்தியாயங்கள் உணரப்படுகின்ற ஒரு இழையில் கோர்க்கப்பட்டிருக்க வேண்டும். அப்படி இயலதபட்சத்தில், வேறு ஒரு அத்தியாயத்துடன் அது கண்டிப்பாக இணைக்கப்பட்டுவிட வேண்டும். மொத்தத்தில் அனைத்து பகுதிகளுமே ஒன்றுக்கொன்று தொடர்புடையதாக இருக்க வேண்டும்.

ஏதாவது ஒரு காரணத்துடன் இணைப்பில் வந்து விட வேண்டும்.  அப்படியிருந்தால் தான் படிப்பவர்களுக்கு தொண்டை நனைய நீர் குடித்த திருப்தி கிடைக்கும்.

இந்த நூலில் பல சம்பவங்கள் அப்படி தொடர்பில்லாமல் அறுந்து போகும் நிலையில் இருப்பது தவிர்க்கப்பட வேண்டியது. குறிப்பாக சொந்த ஊர் விவசாய சம்பவங்கள், பள்ளிச் சம்பவங்கள் போன்றவற்றை தவிர்த்திருக்கலாம். திருப்பூரைத் தவிர்த்து நம்மை வெளியில் கொண்டு செல்லும் போது கொஞ்சம் அசூயை வருகிறது.

மேலும் எழுத்துப் பிழைகள் ஒரு எல்லையைக் கடந்து நம் கண்களை உறுத்துகின்றன. அது பதிப்பகத்தார் சரி செய்ய வேண்டிய விஷயம். அடுத்தடுத்த பதிப்புகளில் அது சரி செய்யப்பட்டுவிடலாம்.

இதெல்லாமே நூலின் ஆசிரியர் நமது நண்பர் என்ற வகையில் எடுத்துச் சொல்லப்பட வேண்டிய, பொதுவாக சாதாரணமாக வாசிப்பவர்களுக்கு எளிதில் புடிபடாத குறைகள் மட்டுமே!

பொதுவாக இந்த புத்தகத்தைப் பற்றிய பார்வையாக நாம் வைக்க வேண்டுமானால், ஒரு அசாத்திய உழைப்பாளியின்  அனுபவங்களை படித்து முடித்தவுடன், கொஞ்ச நேரத்திற்கு நம்மை ஒரு வித பிரம்மிப்பிலேயே ஆழ்த்திவிடுகிறது, என்பதைத் தான் குறிப்பிட்டுச் சொல்ல வேண்டும்.

எழுத்து நடையும், அவலங்களைக் கண்டு கொதிக்கும் அவரது கோபமும், படிக்கின்ற நம்மையும் அப்படியே தொற்றிக் கொண்டு விடுகிறது. கொஞ்சம் ஒதுக்கக்கூடிய நேரம் அமையப்பெற்றவர்கள், ஒரே மூச்சில் படித்து முடித்து விடக் கூடிய அளவிற்கு விறுவிறுப்பாக புத்தகத்தில் விவரிக்கப்பட்டிருக்கும் சம்பவங்களும், அதைப் பகிர்ந்திருக்கும் முறையும் அருமை. 

புத்தகத்தின் விலைக்கு அதிகமாக தரத்தை தந்திருக்கின்றார்கள். 

நல்ல காகிதம், பெரிய எழுத்துக்கள், வண்ண புகைப்படங்கள்....  இதெல்லாம் சமீபத்தில் வெளிவந்த புத்தகங்களில் இத்தனை பக்கங்களில் இந்த விலையில் நிச்சயம் வெளி வந்திருக்கவில்லை. அதனால் கொடுத்த காசுக்கு பைசா வசூல்...

தன்னுடைய  முதல் இன்னிங்ஸிலேயே வெற்றிக் கோட்டை தொட்டிருக்கிறார், தோழர் ஜோதிஜி......  வாழ்த்துக்கள்!!

விமர்சனப் பார்வைகள்.

Sunday, January 13, 2013

தை பிறந்தது (டாலர் நகரம்) வழி கிடைத்தது.



வணக்கம் நண்பர்களே

அனைவருக்கும் தேவியர் இல்லத்தின் இனிய பொங்கல் (2013) திருநாள் மற்றும் தமிழர் திரு நாள் வாழ்த்துகள்.

வலிகளில் இருந்து பலருக்கும் வழிகள் கிடைக்கின்றது. இந்த பொங்கல் திருநாள் தேவியர் இல்லத்திற்கு மற்றொரு மகிழ்ச்சியான தைத்திருநாள் ஆகும்.

4 தமிழ்மீடியா (படைப்பாய்வகம்) குழுமம் வெளியீட்டில் எனது டாலர் நகரம் என்ற புத்தகம் ஜனவரி கடைசி வாரத்தில் திருப்பூரில் வெளியாக இருக்கின்றது. 4 தமிழ் மீடியா தளத்தில் வெளியான கடைசி அத்தியாயத்தின் ஆசிரியர் பார்வையை படிக்க இங்கே சொடுக்க

இதன் விழா ஜனவரி 27 ஞாயிறு அன்று திருப்பூரில் நடக்க இருக்கின்றது.


இந்த புத்தகம் என்பது வலிகள் சுமந்து கடந்த வந்த எனது திருப்பூர் வாழ்க்கையில் பெற்ற அனுபவங்களின் தொகுப்பு. கூடவே திருப்பூர் குறித்த 20 வருடங்களின் மாறுதல்களின் ஆவண பதிவு. 

வண்ண புகைப்படங்களுடன் கூடிய நல்ல தரமான புத்தகமாக வருகின்றது. சர்வதேச காப்புரிமையுடன் 4 தமிழ்மீடியா குழுமம் கொண்டு வருகின்றார்கள்.

இன்று 100 கோடி வணிக வர்த்தக நிறுவனத்தில் பொது மேலாளர் பதவியில் இருந்த போதிலும் அடைந்த உயரத்திற்கு கொடுத்த விலைகளை கடந்த நான்கு வருடங்களாக வேர்ட்ப்ரஸ் ல் எழுத தொடங்கியதில் இருந்த ஒவ்வொன்றையும் பதிவுகளாக எழுதி வந்துள்ளேன். 

என் வலைதளத்தில் உள்ளதைப் போல மிக நீண்டதாக இருக்காது. இயல்பான வாசிப்பில் இருக்கும் சாதாரண வாசிப்பாளர்களுக்கு புரிந்து கொள்ளக்கூடிய வார்த்தைகளின் தொகுப்பாக இருக்கும். திருப்பூர் வாழ்க்கையைப் பற்றியே தெரியாத சாதாரண மனிதர்களுக்கு இந்த ஏற்றுமதி துறை குறித்து புரிந்து கொள்ள உதவும். நேர்த்தியாக தொகுக்கப்பட்டுள்ளது. பத்திரிக்கையாளர் பார்வையில் 4 தமிழ் மீடியா தளம் ஆசிரியர் திரு. மலைநாடன் அவர்களின் உழைப்பில், திருப்பூரில் உள்ளவர்கள் மற்றும் திருப்பூருக்கு வெளியே இருப்பவர்களுக்கு இந்த ஊரை புரிந்து கொள்ள வேண்டிய எளிய நடை எப்படி இருக்க வேண்டும் என்பதை தனது உழைப்பின் மூலம் என்னோடு பயணித்த திருப்பூர் சேர்தளம் தலைவர், வெயிலான் என்ற தளத்தில் எழுதிக் கொண்டு வரும் என் சக பயணி திரு. ரமேஷ் அவர்களுக்கும் என் நன்றியை வாசிப்பாளர்கள் சார்பாக எழுதி வைக்கின்றேன்.

இரண்டு விரல்களை காட்டும் போது உங்களுக்கு ஆங்கில வி என்ற எழுத்து நினைவுக்கு வரும். சிலருக்கும் அதன் அர்த்தமாக விக்டரி என்று தோன்றும்.  வெற்றி என்பதாக எடுத்துக் கொள்ளலாம். 

ஆனால் இதனை எப்பொழுதும் இரண்டு எண் என்பதாக நான் எப்போதும் எடுத்துக் கொள்வதுண்டு.

திருமண வாழ்க்கைக்கு பிறகு என்னை மாற்ற வந்த இரட்டைக் குழந்தைகள் முதல் நடந்த ஒவ்வொன்றுமே இந்த இரண்டாகவே இருக்கின்றது. வெற்றி தோல்வி என்று மாறி மாறி வந்த போதிலும் புறக்கணிப்பும் அவமானங்களும் கற்றுத் தந்த பாடங்களை கவனமாக எடுத்து நடந்து வந்துள்ளேன். கவனமாக சேகரிக்கப்பட்ட என் அனுபவங்களை வலைபதிவுகளில் பதிவு செய்தும் வந்துள்ளேன்.


திருப்பூரில் வாழ்ந்த 20 வருடத்தின் மொத்த அனுபவங்களை, பார்த்த, பழகிய மனிதர்களை, பணிபுரிந்த நிறுவனங்கள் தந்த பாடங்களை என் பார்வையில் பதிவு செய்துள்ளேன்.


பணம் மனம் இந்த இரண்டுக்கும் இடையே போராடிக் கொண்டிருக்கும் மனித வாழ்க்கையை கவனமாக உள்வாங்கியுள்ளேன்.  கிடைத்த அனுபவங்களை என் ஏற்றத்திற்கு பயன்படுத்தி இருக்கின்றேன். எதையும் வெற்றி தோல்வி என்பதாக கருதிக் கொள்ளாமல் அதை ஒரு அனுபவமாக எடுத்துக் கொண்டு நடந்து வந்துள்ளேன்.

மீதி அடுத்த பதிவில்.........

(டாலர் நகரம் திருப்பூர் புத்தக கண்காட்சியில் வெளியாகின்றது) 
உங்களை அன்போடு அழைக்கின்றேன்.
ஜோதிஜி